Erbane öğrenenlerde tekrarlanan birkaç hata vardır. Erken fark edilmeleri, uzun süreli sorunları önler.
Yaygın hata, yüksek ses için sert vurmaktır. Oysa ses gürlüğü kuvvetten çok elin serbest düşmesinden ve temas noktasından gelir. Sert vuruş hem eli yorar hem sesi boğar; gergin bir el deride kalır ve titreşimi keser. Bu alışkanlık yerleştiğinde düzeltmesi aylar alır.
Tutan elin kasnağı sıkıca kavraması, kasnağın titreşimini keser ve şıngırtıyı kısar. Ayrıca kolun çabuk yorulmasına yol açar. Parmaklar yalnız hafif bir destek sağlar.
Tutan elin parmakları halka bölgesini kapattığında çalgı kendi karakterini yitirir. Tutuş noktası bu gözetilerek seçilir. Bu hata çoğunlukla fark edilmeden sürer; kayıt dinlendiğinde ortaya çıkar.
Kalıpları kulaktan ezberleyip usulü saymamak, toplulukta doğrudan sorun çıkarır. Sayılmayan bir kalıp, başka bir desen duyulduğunda kayar. Sayma alışkanlığı baştan kurulur.