Erbaneyi diğer çerçeve davullardan ayıran temel öge, kasnağa takılı metal halkalardır. Bu halkalar sesin ayrılmaz bir parçasıdır.
Deriye vurulduğunda kasnak titreşir ve yuvalardaki halkalar serbestçe hareket ederek birbirine çarpar. Bu çarpışma, vuruşun hemen ardından gelen sürekli bir ince ses katmanı üretir. Katmanın süresi kasnağın titreşim süresine bağlıdır. Kasnağın kavranma biçimi şıngırtıyı doğrudan etkiler.
Halkalar sürekli çalar ve kapatılamaz; ancak yoğunluğu denetlenebilir. Vuruş kuvveti azaltıldığında şıngırtı da seyrekleşir. Ayrıca tutan elin parmaklarıyla kasnak hafifçe sönümlendiğinde katman kısalır.
Çalgı hafifçe sallandığında yalnız halkalar duyulur ve sürekli bir ince doku oluşur. Bu, ezgi bölümlerinde ya da geçişlerde kullanılan bir anlatım aracıdır. Ölçülü kullanıldığında etkilidir; sürekli kullanıldığında dokuyu örter.
Yuvalardaki halkaların serbest hareket edebilmesi gerekir. Sıkışan ya da paslanan halkalar titreşmez ve çalgı karakterini yitirir. Düzenli olarak kontrol edilir ve gerekirse değiştirilir.