Erbane bir elle tutulur ve diğer elle çalınır. Tutuşun biçimi, sesin çıkışını ve kolun ne kadar dayanacağını doğrudan etkiler.
Çalgı göğüs hizasında, hafifçe öne eğik tutulur. Çok aşağıda tutulduğunda çalan kolun hareket açısı bozulur; çok yukarıda tutulduğunda omuz kısa sürede yorulur. Eğim, derinin çalan ele rahat bir açıyla gelmesini sağlar. Bu ayar her çalıcının boyuna göre değişir.
Tutan el kasnağı sıkıca kavramaz; parmaklar kasnağın kenarından hafifçe destekler. Sıkı kavrama kasnağın titreşimini keser ve sesi boğar. Ayrıca kolun kısa sürede yorulmasına yol açar.
Tutan elin parmakları halkaların bulunduğu bölgeyi kapatmaz. Kapandığında şıngırtı katmanı kısılır ve çalgı kendi karakterini yitirir. Tutuş noktası bu gözetilerek seçilir.
Uzun çalışmalarda tutan kol yorulur; bu olağandır ve dayanıklılık zamanla gelişir. Yorgunluk hissedildiğinde ara verilir. Ağrıyla sürdürülen çalışma, omuz ve bilekte kalıcı zorlanma üretir.