Çerçeve davullar geniş bir coğrafyada kullanılır ve her yörede kendi biçimini almıştır. Aradaki farklar yapıda ve tınıdadır.
Hepsinde ortak olan, bir kasnağın tek yüzüne deri gerilmesidir. Bu yapı, çalgıya hafiflik ve elle çalınabilme özelliği verir. Farklar kasnak derinliğinde, deri türünde ve kasnağa eklenen ögelerde ortaya çıkar. Bu küçük farklar tınıyı belirgin biçimde ayırır.
Bazı çeşitlerde kasnağa küçük ziller, bazılarında metal halkalar takılır. Ziller daha parlak ve belirgin, halkalar daha yoğun ve sürekli bir katman üretir. Kimi çeşitlerde ise hiçbir eklenti bulunmaz ve ses tümüyle deriden gelir.
Derin kasnaklı çeşitler tok ve uzun süren bir ses verir; sığ kasnaklılar kısa ve belirgin tınlar. Bu fark, çalgının hangi bağlamda kullanılacağını da belirler. Derin kasnaklılar tek başına eşlik için, sığ olanlar topluluk içinde tercih edilir.
Aynı çalgı farklı yörelerde farklı adlarla anılır ve aynı ad farklı çalgılar için kullanılabilir. Bir çalgı tarif edilirken adından çok yapısı anlatılır. Yapı tarifi her yörede aynı anlama gelir.